Nu ik hier in Manipal zo een aantal weken zit, wordt het wel eens tijd voor een beschrijving van mijn dagelijkse leven.

De eerste 3 weken heb ik samen met Marie-Janne les gehad over public health, dit vonden we beiden zoals ik al eerder beschreef flink tegenvallen. Gelukkig hadden we zeeën van vrije tijd! Moet zeggen dat we hier een behoorlijk luizenleventje hebben. Na de lessen is er genoeg tijd om te gaan zwemmen bij het dichtbij gelegen hotel of om naar Udupi te gaan. Dit is het dichtsbijzijnde stadje en kost ongeveer 10min en 6 roepies (1 euro ongeveer 70 roepies) met de bus. Hier hebben we allebei stof gekocht en er een broek van laten maken. Die van mij is prima gelukt, maar die van Marie-Janne heeft wat meer voeten in aarde. De eerste keer leek de broek perfect, totdat we erachter kwamen dat hij de beide voorpanden binnenste buiten aan de achtepanden had genaaid, daardoor leek het net of de voorkant heel vaal was. Dus terug naar de tailor. Tweede keer, leek de broek goed, maar paste ze er met geen mogelijkheid meer in, kreeg haar voeten niet eens door de pijpen. Dus weer terug... maar de stof is ondertussen op... Geloof dat nu het plan is dat de tailor nieuwe stof haalt en een nieuwe broek gaat maken, ben benieuwd...

Maar goed geloof dat het wel een beetje bi jIndia hoort, dat er dingen mis gaan en/of heel lang duren. Als je 10 dingen op een dag wilt doen, moet je blij zijn als je er 3 voor elkaar krijgt. Aan het begin irriteerde me het enorm, maar merk nu dat ik we wel aardig aan gewend raak. Dus hoewel ik veel vrije tijd lijk te hebben, blijft daar in de praktijk niet altijd even veel van over.

Manipal is eigenlijk 1 grote campus met studenten en medewerkers. Het is allemaal heel veilig en wat afgezonderd. Je kan hier dan ook zonder problemen 's avonds laat alleen over straat.

Wat betreft eten is het ook veilig. In ons hostel en in de verschillende universiteitsgebouwen staan machines, waar je purified water uit kan halen, erg fijn! Toch eten we niet vaak bij de foodcourt van de universiteit. Als ontbijt halen halen Marie-Janne en ik vaak een zakje yoghurt bij een naburig tentje en we hebben diverse soorten cereals bij de minisupermarkt gehaald. Lunchen doen we vaak met een sandwich van de treehouse, beste tosti's ever tot nu toe, of bij de foodcourt een paratha (soort pannekoek) met honing en vers fruit. Voor avond eten is het veel leuker om in één van de vele restaurantjes te gaan eten. We hebben ondertussen al een aantal favoriieten en ik ben nog lang niet uitgekeken op het Indiaase eten, de curry's zijn erg lekker. In de restaurantje staat altijd enorm veel personeel in vergelijking met Nederland. Wel gaat er regelmatig wat mis met bestellen, op de één of andere manier snappen ze ons Engels niet altijd even goed.

Ik heb al geleerd dat je chauffeurs en restaurant personeel aanspreekt met 'boss'. Een Sir is iemand die gestudeerd heeft of veel geld heeft.

Het uitgaansleven hebben we ook ontdekt! Vorig weekend in Manipal gebleven, een keer geen weekendtrip en heerlijk wezen stappen. Zowel vrijdag- als zaterdagavond een fantastische avond gehad. Eerst naar Blue Waters (Blues) geweest, dit sluit om 12uur en daarna naar Enigma, een soort (illegale?) underground club tot een uur of 3. Hierna is er soms nog een spontane afterparty bij mensen thuis. In deze tenten wordt wel alcohol geschonken, in de rest van de restaurantjes enzo kan je het lang niet altijd krijgen.

Sinds vandaag is het luxe sportcomplex van de campus weer open en ik heb gelijk Vandaag lekker geport. Dit heb ik wel gemist de afgelopen weken. Al was ik wel met tennissen begonnen, maar daar heb ik geloof ik geen talent voor, was meer bezig ballen van het net te halen dan dat we een fatsoenlijk potje speelden...

Al met al is het weer een heel verhaal geworden, maar ik denk dat ik samenvattend wel kan zeggen dat ik hier geniet van het goede leven en me prima vermaak!!

xx Fenna