Namasté!

Alweer een hele tijd geleden dat ik wat van me heb laten horen via dit weblog.
De laatste weken in Manipal zijn omgevlogen! Het co-schap hebben Marie-Janne en ik afgesloten. De beoordeling verliep wat vaag, namelijk door de Head of the Department of Public Health. Hij heeft ons nooit in de praktijk meegemaakt en wist ook duidelijk niet wat hij met onze beoordelingsformulieren aan moest. Hij heeft maar alles getekend en wat dingen omcirkeld, ik hoop dat het in orde is en anders heb ik nog wel een blauwe balpen in Nederland ;-)

Mijn laatste zondag in Manipal nog een weeshuis bezocht in een dorp 1,5uur verderop, samen met een aantal andere Nederlanders. In het weeshuis wonen momenteel tussen de 15-20 kinderen, allemaal met een beperking. Het weeshuis wordt gerund door Maartje, een Nederlandse. Vijf jaar geleden kwam ze bij het weeshuis terecht als vrijwilligster. De situatie die ze daar aantrof was schrijnend. De kinderen werden allemaal mishandeld, fysiek danwel seksueel door de opzichter. Hij bleek ook het geld dat binnen kwam voornamelijk te besteden aan zijn eigen alcohol misbruik.
Toen ze achter alle misstanden kwam, heeft Maartje aangifte gedaan bij de politie, maar alles is in de doofpot gestopt. Wel heeft ze de opzichter weg gekregen. In de afgelopen 5 jaar heeft ze zich met hart en ziel voor de kinderen ingezet en ervoor gezorgd dat er een Nederlandse zusterstichting voor het weeshuis is opgezet. Met geld hiervan heeft ze een nieuw gebouw kunnen realiseren, met voldoende aanpassingen voor de kinderen. Naam van het weeshuis is Manasa Jyothi en de Nederlandse stichting is Stichting Japthi Mijdrecht, www.japthi.nl, Rabobank 148119530 (elke bijdrage is welkom!)
Het bezoek aan het weeshuis vonden we allemaal indrukwekkend. Bewonderenswaardig ook hoe Maartje 5 jaar van haar leven ‘opgeeft' voor dit project, want al 5 jaar leeft ze naar eigen zeggen als een non; bij andere mensen in huis, geen relatie, geen alcohol...
Bijzonder ook om te zien hoe gek de kinderen met haar zijn. Fantastisch om zelf met de kinderen te spelen, dansen en proberen te communiceren. Ze zijn zo blij en trots op hun plekje.
Het weeshuis loopt nu goed en langzamerhand begint ze erover te denken om het aan anderen over te gaan laten, zodra ze de boel met een gerust hart achter kan laten.

X Fenna